De goede lezer denkt wellicht dat het een schrijffout is, maar nee, gelooft u mij, hert resultaat op Leuven gisterenavond was een zeer knap 5-5 gelijkspel, hetgeen voelt als een overwinning. Onze ploeg met allemaal werkende of studerende mensen moest op donderdagavond het weekritme doorbreken om op Leuven een avondmatch te gaan spelen.

Leuven had een “wine and cheese”georganiseerd en daardoor waren er veel bezoekers (hetgeen wij niet gewend zijn op Leuven) verder zagen we veel coaches en spelers van de andere play-off kandidaten (Watducks, Racing en Leopold). Helaas was het Dragons legioen deze keer maar matig aanwezig, maar de D-siders die er dan wel waren telden voor tien.

Het was een desastreuze eerste helft. Na een kleine minuut miste wij een dot van een kans op 0-1 en uit de actie die daar meteen op volgde,  scoorde Leuven 1-0. Onze ploeg was nog maar goed en wel van de schrik bekomen of , na 15 minuten spelen, stond een harde 3-0 op het scorebord. Onze ploeg speelde te laag, nam geen initiatief, was niet proactief, kortom we liepen achter de feiten aan.

Bij de rust stond het 4-1 en een pittige speech van zowel Colin als Eric deed onze mannen wakker worden. Een aantal spelers namen woedend het woord met een stevig portie zelfkritiek. Wat er toen gebeurde was de “magie van Uhlenhorst”. Of laat ik het anders zeggen, de ploeg pakte zichzelf op en de WIL om te winnen was eindelijk weer aanwezig. Vanaf de eerste minuut in de tweede helft zagen wij een ander Dragons. Vechten voor elkaar, teamspirit, fouten accepteren van elkaar, en blijven knokken voor doelpunten……heerlijk gewoon! Zo zien wij Dragons graag. Dit is echt DE kracht van deze schitterende ploeg die het zonder Jerre, Felix en Eugene moesten doen (die overigens alle drie liefst over het hek wilde springen om mee te gaan doen).

Dat Dragons dan ALLES kan bleek wel op het moment dat wij ongelukkig op 1-5 kwamen. Nog 30 minuten te spelen!?!?!?!?!. Leuven was al een beetje aan het feestvieren, onze collega play-off kandidaten lachte in hun vuistje…..maar Dragons…..Dragons liet de kop niet hangen en bleef strijden. 3 minuten voor tijd stond de verdiende 5-5 op het scorebord. Het onmogelijke was waargemaakt. Het gelijkspel voelde als een overwinning.

Is dit de ommekeer? Is dit de flow waarin we moesten komen?? Laat het ons hopen. Na de winterstop waren we nooit compleet op trainingen, hadden we veel blessures en speelde we geen één wedstrijd van niveau (Racing thuis had een heel laag tempo). De eerste helft van Leuven bracht ons alles wat we tot dan toe ontbeerden.

Zonder iemand te kort te doen (want iedereen speelde een top tweede helft) complimenten voor Manu en Patje die voor hun "oude" vrienden een topwedstrijd speelden.

Nog 4 wedstrijden te gaan. De eerste plaats is wat wij willen (EHL ticket). Zondag thuis Gantoise, dan uit Herakles (een derby en de wedstrijd vóór de EHL, dus heeeeel moeilijk) dan de EHL met Pasen en daarna Watducks uit en Herakles uit. Een virtuele stand na 18 wedstrijden, uitgaande van overwinningen van onze collegae, geeft ons 4 punten voorsprong op Racing, 7 op Leuven, 9 op Watducks en 11 op Leopold. We hebben het zelf in de hand!

Zondag 15.00u thuis tegen Gantoise.
FORZA DRAGONS ! ! !