Op de eerste wintertijddag toog ons Heren 1 naar Watducks. Na wat personele veranderingen de afgelopen week en een niet al te riante plaats op de ranglijst is het voor iedereen duidelijk dat er tegen de koploper in de Ereklasse voor vuurwerk moet worden gezorgd.

Het klein, maar selecte gezelschap van supporters dat met onze mannen is mee gereisd, werd zeker niet teleurgesteld. Zonder enige schroom en met veel inzet bestrijden onze mannen Watducks. Zeer gedisciplineerd en zichtbaar met  plezier wordt het tactisch en technisch strijdplan uitgevoerd.

Ook voor de niet deskundige toeschouwer, zoals de schrijver van dit stukje, is het duidelijk dat er echt een TEAM op het veld staat. Dat hebben de Watducks geweten, ze moeten werkelijk tot het uiterste gaan om hun titel ambities waar te maken. Met een magere 1 – 0 konden ze, zeker niet gerust op het verdere verloop van de strijd, de rust ingaan.

In de tweede helft doen onze mannen er nog een schepje boven op. In het heetst van de strijd moeten ze, zeer onterecht want de van beide zijden felle maar zeer sportieve sfeer in en buiten het veld gaf daar geen enkele aanleiding toe, met één man minder de wedstrijd afmaken. Maar deze tegenslag geeft Dragons een paar extra vleugels en met nog een minuut of tien te spelen wordt de gelijkmaker gescoord. Gerechtigheid!

Helaas krijgt de match niet de afloop die het verdient en weet onze tegenstander in de laatste minuut toch nog een overwinning uit het vuur te slepen. Op basis van het vertoonde spel, de inzet, het aantal kansen, kortom kwaliteit, was een gelijk spel zeker verdiend geweest. Onrecht!

Het is de lezer wellicht opgevallen dat er in dit stukje geen namen van spelers voorkomen daar is een heel eenvoudige verklaring voor. Onze mannen hebben als team gespeeld en iedereen, zonder uitzondering, heeft daaraan bijgedragen.

Komende zondag staat Dragons - Léopold op de affiche dus: spektakel verzekerd.

Je doet jezelf te kort als je er niet bij bent.