Hockeywedstrijden in het middelste weekend van de Paasvakantie: je moet al serieus met het spelletje bezig zijn om zo’n opdracht überhaupt tot een goed begin te brengen, laat staan tot een goed einde. Het hoeft geen betoog dat je eigen team spelers (lees skiërs) te kort komt, maar dat euvel behelst ook andere ploegen en dus is het zwaar uitkijken naar welke aprilse grillen het weekend teisteren. Het mooie is dat de segregatielijnen binnen de club een beetje vervagen: 1 gezamelijke donderdagtraining (19u30-21u) waar zowel Dames2, Heren2, Heren3 als Heren7 hun talent tentoonspreiden, het spreekt voor hockey als generatieoverschrijdende familiesport dat zoiets tot de werkelijkheid kan behoren.

Godzijdank zijn er die avond (22u) al drie teammanagers voldoende bij de pinken en heeft de samenstelling van de respectievelijke ploegen een voorsprong op hun potentiële strategie. Dat de wanhoop van anderen voer is voor de zonnewende van zaterdag, wordt voorlopig ontkend door hun onwetendheid. Voor de uitsluiting van een portie zondagse bekommernis wordt op vrijdag (20u) al een secuur arbitrageschema opgesteld, zodoende kunnen de captains met een gerust hart hun bedstede opzoeken.

Een op het nippertje uitgestelde wedstrijd van Dragons 3 brengt enig soelaas, en uit wat later zal blijken ook twee overwinningen, op zaterdag (14u. Zowel Intercrew als The Family krijgen er strijdmakkers bij die hun duit maar al te graag in het (club)zakje doen. Andere Reserves en tweede doelmannen gaan met Heren6 op veroveringstocht naar verder gelegen gebieden.

Zaterdagavond verloopt in een bevreemdend rustige gemoedstoestand, geen vuiltje aan de lucht. Alles lijkt op z’n poten terecht te komen. Nog een sms’je voor een extra paar blauwe kousen (21u), later ééntje voor twee fluitjes (22u)en een vraag om de juniorenwedstrijd te fluiten die de volgende ochtend nog plaats vindt voor het volwassenengebeuren (22u30): we nemen het er met de glimlach bij, hun linksachter stemde in met ons verzoek om de Intercrew kern te voorzien van extra talent, een wederdienst die z'n pay-off meer dan waard bleek.

De zondag begint om 6u30 met een berichtje dat we zelf opzoek mogen gaan naar 15 witte hemden met bedrukte nummers (bedankt familie Schutter dat dit gelukt is) omdat Pingouin ook in het rood aantreedt in 2e Nationale. Om 9u blijkt dat de Veteranenwedstrijd is uitgesteld zonder dat iemand daar op de hoogte van was gebracht (arbitrage schema in de prullenmand), waarna om 10u10 de junioren op gang gefloten worden (samen met een uitstekend leidende Oliver Nyssen trouwens). Voor één helft want de teambespreking van Intercrew (cruciale match!) ligt in de nok van The Mansion te wachten (11u). Ondertussen wordt er druk genegotieerd tussen Heren 4 en Heren 7 om A en B-veld te switchen. De klasse van enkele spilfiguren van de Internation-boys, maakt dat deze reconversie zonder veel poeha kan gebeuren.

Onmiddellijk na de eigen wedstrijd (13u10) staat de arbitrage van Heren5 ons te wachten,  om enkele minuten later (14u) opnieuw afstand te doen van het fluitje: De Reserven druppelen binnen en ook hier geldt de ijzeren wet van “wie faalt in de voorbereiding, bereidt zich voor op het falen” en dus volgt teambespreking numero duo van de dag.

Dat er dan twee aan ervaring ontbrekende individuen , beiden gezegend met de uitstraling van een gepensioneerde ambtenaar ruimtelijke ordening, een wedstrijd niet laten doorgaan (15u15) omdat er geen vier cornervlaggen binnen de gestelde tijd (15minuten) op het veld zijn aangebracht(zonder verwittiging en nadat ze uitbetaald werden ofcourse), ontsnapt aan de ratio van elke hockeyliefhebber. Er is nog tijd (15u30-16u30) om een training te improviseren voor de terecht zwaar gedesillusioneerde spelers waarvan sommigen vervroegd uit vakantie terugkeerden, daarna volgt de opzet van het Nederlandse Sportways hockeykamp (18u) dat maandag en dinsdag op de club zal plaatsvinden (9u-18u).

’s Nachts wakker liggen van twee ****** van scheidsrechters, wier toekomst in de wereld van het hockey even donker als kort zal zijn omdat ze samen  een paraplu vasthielden toen het liefde voor de sport regende, is enkel de moeite waard als je de volgende morgen om 8u15 op een zonovergoten Mansion verschijnt voor een uitgestoken hand: “Hello, Ich ben Jamie Dwyer, allis owké mit jou?”

Twee dagen ononderbroken “hockey of paradise” voor 80 gemotiveerde kinderen, met Dragonsvriend(inn)en, professionele Nederlandse instructeurs en Australische wereldkampioenen.  Ik moet Alexandre L.  (Statler) en Mickaël P. (Waldorf) bedanken, dankzij hen kan ik nu nog intenser en onvoorwaardelijker genieten van elke minuut die ik op een hockeyveld mag doorbrengen.

Vince VE 

PS : nota van de secretaris : de scheidsrechters hebben gemeld dat de H2 werd geannuleerd wegens het ontbreken van een terreinafgevaardigde.  Wij betreuren het dat hiervoor niemand werd gevonden.