Met de laatste competitie-speeldag op het programma had Dragons in de Lagere Heren reeksen slechts één zekerheid: In eerste divisie konden zowel het kampioenschap als het vice-kampioenschap gevierd. Om het in Formule1 termen uit te drukken: Dragons plaatste haar twee paradepaardjes vooraan en werd zo kampioen bij de "constructeurs".

Plezier is leuk, spanning is soms nog leuker ... en spanning was er voldoende. Zowel de Family als Heren 7 speelden (beide als voorlaatste gerangschikt) een thuismatch tegen de tweede gerangschikte in hun divisie. Winnen was een must om niet afhankelijk te zijn van de andere resultaten, die in deze fase vd competitie nog al eens ontaarden in rare kronkels. Voor Heren7 kwam daarbij nog het euvel dat hun tegenstander bij winst aanspraak kon maken op de titel.

En hoewel beide teams doorheen de competitie vaak het onderspit hebben moeten delven door een ontoereikende getalsterkte, hebben ze hun finale wedstrijd met een heuse krachttoer afgesloten! Om 10u hield de Family zijn adem in voor de vlotte balcirculatie waarmee het om de oren werd geslaan door Wellington, de 0-2 achterstand bij de rust was zeker niet overdreven. Maar waar een wil is, is een weg en hoewel het gezien de resultaten op andere velden geen must meer was, werd er in de tweede helft hevig teruggeknokt tot ... 2-2 via Pc (good old Olie Stiers) in de allerlaatste seconden. De Family ontsnapt voorlopig aan een rechtstreekse terugval, testwedstrijden volgend weekend zullen uitsluitsel brengen.

Dan Heren7, met een veel duidelijkere opdracht: winnen. Iets waar ze doorheen het seizoen slechts sporadisch in geslaagd waren, zelf tegen matige teams, en nu stond een potentiele kampioen voor hun neus, verschil in punten: 36, verschil in doelpuntensaldo: 100 goals. Maar het woord 'mirakel' zou niet in het woordenboek staan als het niet zou bestaan en na een voorsprong van 2-0 werd het een strijd op leven en dood om alle aanvallen van de bezoekers af te weren. Pompen of verzuipen was het enige moto, 10 pc's werden afgeweerd en toen tien minuten voor tijd de 2-1 toch op het scorebord verscheen was het hek helemaal van de dam, maar de dam bleef overeind en de drie punten tevens op de Mansion. Resultaat een sprong van de virtuele laatste plaats naar een 10e plek en100% zekerheid.

Opmerkelijke constante in deze twee cruciale duels: het rendement dat beide keepers, César Couzy en Bobby Smith haalden bij hun afweer, zowel op stilstaande fases (18 pc's tegen/ 0 goals) als in het veldspel, mede door een strak georganiseerde verdediging. Ploegen die normaal grossieren in tegendoelpunten, werden zo moeilijk in te nemen vestigingen en Dragons werd in extremis een dubbele degradatie bespaard, een prestatie op zich.

Dat hier en daar creatief gebruik werd gemaakt van het niet aan rijkdom ontbrekende spelerspotentieel van de club, liet niemand (in Brasschaat) aan zijn hart komen.Uiteindelijk heeft het een titel (H4), een vice-kampioen (H3), een promovendus (H2) en (voorlopig) twee ontlopen degradaties opgeleverd.

Samen met de finales van onze scholieren, staan er dus nog enkele barrageduels (Family) en bekerduels (Mineuren1) op het programma. De spanning is nog niet verdwenen ...