Slechts twee tegengoals na zeven competitiewedstrijden, een ongekend huzarenstukje dat handig weet te ontsnappen aan de algemene attentie van de modale hockeytoeschouwer. Insiders vermoeden het waarom achter dit mirakel: de topcoach.

Wat er ook in sportmanagementboeken geschreven wordt over de eigenschappen van een succestrainer (oefenmeester,psycholoog, strateeg, goede huisvader), ik gooi graag drie andere begrippen op tafel: generatiesmid, passioneel dramaturg en woordkunstenaar. Goed, een talentvolle spelerskern kan ook een handje toe steken, maar het is het triplet voorgaande begrippen dat het verschil maakt tussen een succesrijke kampioenenmaker en een gepensioneerde ambtenaar ruimtelijke ordening. De voorbije tien jaar heeft Bert Wentink het succes van deze drie-eenheid bewezen en nu verschijnt er een nieuwe pionier van deze theorie aan de horizon in de naam van Ivan Braconnier, veldmaarschalk in bijberoep.

Zaterdagnamiddag , de zon verdwijnt achter de bomen. Er zijn weinig mensen in het gemeentepark. De velden stralen geen grote vrolijk uit, hier voelen we de weelde van de Brasschaatse rust op ‘The Mansion’, een naam voor een discotheek in Ibiza waar bombastische electromuziek uit de boksen knalt. Als de actuele hoogdraverij zich meester maakt van dit multifunctioneel etablissement dat ooit zijn huiskamer is geweest, staat  Mr. Braconnier buiten in de gietende regen achttien bidons te vullen met zelf geprepareerde sportdrank. Een bescheidenheid  die exponentieel aan schoonheid wint  omdat ze zo hard vloekt met de gespeelde chique van haar omkadering.

Van zorgzame moeders, over dames in de echt verbonden tot prille prinsessen van de nacht; Ivan stelt eenheid voorop en duldt niet de minste vorm van dissidentie. Terwijl hij ze eerst streng aanspreekt met ‘appelwijven’ en ze daarna zalft met  ‘bloemekes’ , walsen zijn discipelen in perfecte cadans over het plein. Het hart breekt  aan één stuk door bij het aanschouwen van zoveel klasse , aan de uniformiteit is aandacht geschonken, succes staat in de startblokken.

Hoeveel keer hij de woorden ‘lateraal’ en ‘passen’ achter elkaar schreeuwt is moeilijk bij te houden. Druk gesticulerend en genietend van zijn eigen sublieme stijl, staat de coach langs de kant  zijn "lady’s" aan te sturen, maar deze beperkte insteek  wordt  al snel verleden tijd. Plots herinnert hij een historische actie van zijn grote voorbeeld Bert in de play-off finale tegen Uccle. De zijlijn is geen grens meer, we staan nu op het veld en bij Pc’s tegen mee in de goal, voor de laatste instructies. “Dat sportiviteit deze dagen vooral  begrepen mag worden als ‘elkaar niet verraden’ “, fluistert hij nog snel in het oor van de captain,waarna het arbitrale duo hem terug naar de bank stuurt. Vanuit zijn troon doorkruisen kushandjes richting tribune de vallende bladeren in dit hemelse luchtruim. Het tactische patroon is ‘krabsla’, en de crochets draaien in de soep. Smakelijk!

Een grote leider wordt onvoorwaardelijk gerespecteerd, en dus gevolgd, door de groep die hij onder zijn hoede heeft. Als deze zekerheid bestendigd wordt en repetitief succes de gemoederen naar positieve sferen stuwt, is het tijd voor humor en gekke woordkronkels die de eigenheid van de meester extra in de verf zetten.  ‘Komt voor de bakker’ en ‘de kat zit in het bakkie’ , zijn termen die de moderne stadsdichters in Barcelona, Praag, Belfast, Wenen en Londen verplicht in hun oeuvre opnemen.  De moderne topcoach weet zijn onderdanen te motiveren met koude pintjes en Aquarius,  goed wetende dat zijn speelsters in Antwerpse nachtclubs de rosé champagne voor het vragen hebben en thuis na ‘Sex and the city’ enkel aan witte wijn sippen. De voorbespreking wordt met vertrouwen aangevat: het even cryptische als geniale ,  “fuck the duck and let it fly” wordt meermaals gedebiteerd. Zoals de minachting voor de tegenstander uit zijn ogen stroomt, daveren de dames 3 uit de kleedkamer op weg naar een mogelijke titel.

Beste bestuur, ik bevestig door middel van dit schrijven dat ik een eventueel verzoek om te zetelen in een commissie ter oprichting van een standbeeld voor de heer Ivan Braconnier, met veel plezier in ontvangst zal nemen.