Een kwalificatie voor de KO 16 was al zeker, maar Dragons wilde natuurlijk meer dan een eenvoudige overwinning tegen het nietige, Zwitserse Rotweis Wettingen. Vanmiddag speelden onze heren tegen Rotterdam HC. De Nederlanders hadden vrijdag al indruk gemaakts door Rotweiss met dubbele cijfers van de mat de vegen. De Rotterdammers waren vorig seizoen derde in de de sterke Nederlandse competie.Kortom, een tegenstander van enig kaliber. Lang zag het er naar uit dat HC Rotterdam de pot ook zou winnen, maar onder begeleiding van 2.000 uitzinnige supporters zorgde de Draken voor een miraculeus einde. "Zo winnen alleen topteams", zou Jeffrey Thys na de wedstrijd zeggen.

Het was nochtans een enerverende wedstrijd. Akkoord, Dragons kwam 2-0 voor, maar bij de rust was het al tegen een achterstand aankijken. Doelpunten waren vand e hand van De Vidal de St. Germain en Nederlandse international, Weusthof en Hertzberger.. Het was geen wedstrijd waarvan je dacht: "Dit gaat lekker." Daarvoor waren er te veel slordigheidjes. Het beterde ook niet als zowel Dragons als Rotterdam een pottige variant van hockey speelde. De Nederlanders kwamen blijkbaar weg met een blaam, Jeffrey Thys en Thierry Stumpe - nochtans de oude en de nieuwe kapitein -  mochten elkaar afzonderlijk wel even naar het strafbankje. "Ik had het gevoel dat we het arbitrale duo een beetje tegen hadden", zegt Manu Leroy achteraf. De vierde treffer voor de bezoekers (Melkert) zorgde ook niet echt voor een betere sfeer. Vlak daarna scoorde Felix Denaeyer de aansluitingstreffer, waardoor Dragons met 3-4 in de wedstrijd bleef. Met nog enkele minuten op de klok, ging The D-Side er nog eens goed achterstaan.  De bal komt uiteindelijk bij Charles Vandeweghe, zonder verpozen mept hij de bal voorbij Blaak. 4-4. En dan hét moment van Manu Leroy. Na dit aanvalsgeweld toonde dat hij (en alleen hij) de beste doelman van België is: met een supersave voorkomt hij dat de Rotterdammers de wedstrijd alsnog zouden winnen. Eens te meer bewijst hij wat iedereen al lang weet : op beslissende momenten staat Manu er altijd.

Een gelijkspel, daarmee zou Dragons geen groepswinnaar worden. Een zinderend slot zou volgen. Blaak redt in eerste instantie nog een prima inzet. Op twaalf tellen van het einde nog maar een lange bal naar voren. Een strafcorner moest en zouden we krijgen. Een mooiere manier dan te winnen op een strafcorner na het laatste fluitsignaal, bestaat volgens ons niet. Het hele stadion hield zijn adem in als Magee, via een variant, de bal panklaar voor Loïck Luypaert schuift. Wat volgde is het delirium ver voorbij. 5-4. Achteraf ontbrak het ook niet aan zelfverzekerde uitspraken (en terecht): "Hoe het voelt om van een Nederlandse topclub te winnen? Wij zijn zelf een topclub", dixit Jeffrey Thys. Luypaert deed niet onder: "Ik ben een speler van grootse momenten."

Dragons is groepswinnaar in poule E en gaat als reekshoofd naar de KO16. Daarenboven behouden we onze ongeslagen status in het kampioenenbal.

Volg ons op Twitter: http://twitter.com/#!/khcdragons

In de laatste wedstrijd van de EHL Round 1.2 kon Racing de stunt van vrijdag niet herhalen. In de beslissende wedstrijd tegen Club de Campo zou een gelijkspel nochtans volstaan voor de kwalificatie, maar de Brusselaars konden nooit een vuist maken. Al mogen onze Brusselse vrienden het toernooi verlaten met opgeheven hoofd. In de groeps des doods, was een kwalificatie zeker binnen hand bereik.