De reden dat we dit zo omstandig uitleggen is het feit dat de drie voorgaande wedstrijden dit seizoen telkens eindigden in een gelijkspel : eerst thuis 4 -4 (waar we na 4 minuten al 3-0 voorstonden ...) dan 4 – 4 uit en vervolgens vorig weekend uit in de halve finale 3-3.

Het thuisvoordeel danken we aan onze 2e plaats nà Racing in het reguliere kampioenschap. We verloren slechts 1 keer (op Racing) maar speelden wel 8 keer gelijk. Dus te weinig overwinningen om het eerste ticket voor de EHL te claimen. Wat Ducks eindigde op 4 punten achter ons : ze verloren 5 keer, waarvan éénmaal in de herspeelde wedstrijd tegen Beerschot die oorspronkelijk op een gelijkspel eindigde. Dit laatste feit heeft uiteindelijk niet gespeeld in het eindklassement : WatDucks had evenveel punten als Antwerp maar meer gewonnen wedstrijden. Daardoor moesten onze buren uit StJob tegen Racing in het veld voor hun halve finale : die heenwedstrijd verloren ze al prompt met 0-5.

De historische trackrecord tussen WatDucks en Dragons is duidelijk in het voordeel van onze bezoekers : over de laatste 6 jaar (met dank aan be-hockey) en 15 wedstrijden bekeken verloren ze er tot nu toe geen één : 9 overwinningen en 6 gelijke spelen. Wel steeds veel doelpunten en spanning tot op het einde. De familie De Saedeleer stond dit jaar het meest aan het Waterloose kanon :

Alexandre scoorde 32 keer uit een mix van velddoelpunten, PC's en strafslagen. Thibault vond 11 keer de weg naar het doel. Voor Dragons scoorden Eugene Magee en Renaud Pangrazio respectievelijk 19 en 16.

Een overwinning voor Dragons zou dus niet alleen een primeur zijn, het geeft ons directe toegang tot de EHL (we gaan er van uit dat Antwerp op Racing niet voor de supersurprise zal gaan zorgen).

De finales (best of two) worden over 2 weken gespeeld op Herakles.