Keepers krijgen het elk jaar moeilijker en moeilijker : niet alleen is de snelheid enorm toegenomen, ook worden de aanvallers sterker en technischer.Spelers van het type Jeffrey Thys knallen met hun backhand harder en onberekenbaarder dan met hun forehand. De keepers moeten echter niet alleen hun rechtstreekse tegenstander in het oog houden maar ook de sluipschutter aan de 2e paal die altijd klaar staat voor een opwippertje of subtiele deviatie.

In het begin van de jaren '90 begon de toenmalige kadettencoach van Leuven, de vader van Gilles Pètre, het seizoen met een beurtrol voor de keepers. De eerste die zich meldde was Manu Leroy die al wat ervaring had opgedaan bij het voetbal. Sindsdien is hij tussen de palen blijven staan : op zijn 17e haalde hij het eerste van Leuven om er een prachtige carrière mee uit te bouwen : 4 x verloren finalist voor het Belgisch kampioenschap én de apotheose vorig jaar op Dragons met de kampioenschapstitel (én MVP én beslissend in de strokecompetitie na de 2e wedstrijd) en dan het droom-EHL-seizoen (halve finalist !). Ook als Internatianaal maakte hij carrière met meer dan 100 caps : Maleisië, Egypte, Barcelona, Madrid : WK – EK – ChampionsChallenge – Olympic Qualifiying ... 13 maart 2004, de dag waarbij Reck, Zoulou, Manu en 13 anderen tot op 12 seconden van de Olympische Spelen kwamen en zelfs nog dichter na een stroke-serie (but that's another story ...).

Op 2 zondagen tijd veroverde Manu de harten en geesten van het Dragons-publiek : bij de eerste wedstrijd thuis tegen Braxgata (6-1) kon hij zich nog beperken tot enkele knappe tussenkomsten maar de volgende zondag thuis tegen Racing (4-4) had hij een leeuwenaandeel in het behaalde punt met enkele spectaculaire reddingen.

Het hele H1-team heeft dit seizoen een 'de-click' gehad : niet voor niets siert Thierry Stumpe de middenpagina van de laatste Hockeyplayer (zeg maar de Playmate of the Month ...) maar ook de anderen doen het ongelooflijk : Florent tegen Racing, de hele ploeg de eerste helft op Beerschot. Manu zelf staat eerste in de Challenge Dita voor doelmannen. Het is moeilijk juist te zeggen wie of wat 'het' gegeven heeft. Zeker is dat het team veel meer gefocust is en daarin speelt Manu een cruciale rol door zijn presence, door zijn acties : de keeper als volwaardig sluitstuk en dus Keeper van het jaar.

Door de gemiste WK-kwalificatie is het mogelijk deze focus de rest van het seizoen te behouden en de play-offs te halen. En dan kan alles – dat heeft Manu al voldoende bewezen !

Hiermee beeindigen we de Jaaroverzicht-serie : hopelijk vonden jullie het leuk ! Je mag nog de Nieuwjaarsbrief van onze Voorzitter verwachten en verder hou je maar al vrijdag 29 januari vrij voor onze Nieuwjaarsreceptie.