Het is misschien een boude uitspraak met een hoog dikke nek gehalte maar toch: sportief heeft onze club het nog nooit zo goed gedaan en zijn wij de top en de referentie in ons landje. Al onze top-teams (H1/D1/jun/schol/kad/min/mineuren) jongens én meisjes staan allemaal bovenaan in de hoogste reeks. Geen enkele club doet ons dat na (onze buren van Antwerp benaderen ons nog het meest). Dit is geen toevalstreffer maar het resultaat van een jarenlange consequente politiek. In het verleden hebben we nog topteams gehad, ploegen die regelmatig kampioen werden, maar nooit was het niveau zo breed en zo hoog uitgesmeerd.

Het dynamisme van voorzitter Jacques Daems in de jaren '80 (zie historiek) startte een periode van hoogconjunctuur met kampioenschapstitels, organisatie en deelname van europabekerfinales e.d.m. De periode die we nu kennen (Dragons 2.0) is enkele jaren geleden gestart bij de planning en bouw van de Mansion en het systematisch organiseren en uitwerken van een consequent jeugdbeleid.

Andere ploegen hebben nu ons voorbeeld gevolgd : Antwerp, Beerschot, Braxgata, Leopold, WatDucks en Pingouin hebben elk op hun manier belangrijke wijzigingen aan infrastructuur gekoppeld aan een gedreven trainersstaf en jeugdopleiding.

We zullen in de volgende delen de gevolgen hiervan in korte stukjes bespreken. Natuurlijk starten we eerst met de Speler van het Jaar, kandidaat Gouden Stick, de man die in mei 2008 van de schoolbanken werd geplukt om onze nationale herenploeg voor Peking te versterken en die dit jaar via het WK U21 in Maleisië in Argentinië tot kapitein van de Red Lions werd gemaakt en verkozen werd tot beste speler van het WK Qualifier-tornooi : DE exponent van het draakje dat uitgroeide tot een Reuzendraak.

Lees het vervolg artikel over speler van het jaar.